چشم من ، چشمه زاینده اشک

چشم من ، چشمه زاینده اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود
زندگی قافیه ی شعر من است
شعر من وصف دلارایی تو
در ازل شاید این ، سرنوشت من بود
می سرایم به امیدی که تو خوانی ورنه
آخرین مصرع من
قافیه اش مردن بود