فاطمه حمیده ام طاهره رشیده ام.

فاطمه حمیده ام طاهره رشیده ام.
مژده مرگم از لب ختم رسل شنیده ام.
گفت زبعد من بسی گریه مکن ز بی کسی.
با تن و روی نیلگون زود به من تو می رسی.
فاطمه حمیده ام روز خوشی ندیده ام.
کشته به زیر پا تلف غنچه نارسیده ام.
فاطمه ام حمیده ام دست ز جان کشیده ام.
این همه رنج برده ام محسن خود ندیده ام.
سینه صدمه دیده ام رنگ رخ پریده ام.
برهمه می دهد نشان فاطمه شهیده ام.