Chapter Seven, S², Part ⁴⁵
Chapter Seven, S², Part ⁴⁵
تو حیاط کناری قرار داشتن.
زانو زده بودن و کف دست هاشون رو به هم چسبونده بودن و در حالی که چشم هاشون بسته بود چیزی از حفظ لب میزدن.
بعد از بیرون اومدن آخرین کلمه، چشم باز کردن و تعظیمی کردن و در آخر برخاستن.
جیمین رو به جونگ کوک کرد.
+ من برای بخشش جونم اونم برای دومین بار، از الهه آسمان تشکر کردم، تو برای چی تشکر کردی؟
؛ به همین دلیل
+ ها؟
؛ اینکه جونتو بهت بخشیدن، اینکه برت گردوندن، اینکه لطف کردن و گذاشتن در کنارمون باشی
جیمین همینطور با لب های که بینشون فاصله افتاده بود تماشاش میکرد.
؛ چیه؟
به حالت صورتش خندید.
+ هیچی فقط.. ووآ!
بدون هیچ کلمه ی دیگه ای، کشیدش سمت خودش و در آغوش کشیدش و دستی پشتش زد.
جونگ کوک خندید و متقابل بغلش کرد و اون هم دستی پشتش کشید.
بعد از چند ثانیه بیشتر، عقب کشید و همون طور که دستش دور شونه هاش بود بهش از کنار نگاه کرد.
+ خب برنامه بعدیت چیه؟
لحظه ای فک کرد و دوباره سر چرخوند سمت صورت هیونگش.
؛ باید برای ته جوشونده درست کنم
+ هنوز خوب نشده؟
؛ چرا تقریبا دیگه خوب شده. دیگه الآن میتونه با ملاحظه راه بره فقط رد زخماشه که مونده
+ خب.. من اونو حلش میکنم، نیازی به جوشونده نیست. بزن بریم!
؛ او او اوو صبر کن! لازم نکرده!
+ چرا؟ اون به خاطر من اینجوری شده، حداقل باید یه کار کوچیک براش بکنم یا نه؟
؛ میتونی بعدا جبران کنی. هر وقت که یه مدت طولانی از این داستان پر جنب و جوشت گذشت! هوس مردن کردی یا کشتن ما؟
+ یعنی چی...
؛ اگه آسیبی به خودت بزنی دو تا گزینه پیش رومونه، امپراطور مارو میکشه یا اینکه خودت.. خودت بفهم دیگه هیونگ!
+ باشه باشه
خنده ای سر داد.
+ خب پس.. من میرم گشتی بزنم
با جدا شدن دستش از شونه ی پسر، سری تکون داد و خیره شد به دور شدنش.
برای اینکه تا آخرین لحظه از گل و گیاه های تازه روییده شده بر روی دیوار های قصر لذت ببره، راهش رو کج و از راه فرعی رفت.
قبل از اینکه به نقطه ای درست پیش روش برسه، چشمش زودتر اون صحنه رو شکار کرد.
چشم های تیله ایش که هر چیزی رو درون خودش منعکس میکرد با درشت ترین سایزش در حال نگاه کردن به جزء به جزء اتفاق رو به روش بود!
چشماش با معصومیت کامل تسلیم زیبایی های پیش روش شده بودن... هر گرده ای که تو هوا بلند میشد جهت نگاهش رو در بر میگرفت و هر رنگ سبزی که جلوی صورتش بود باعث زنده شدن روحش میشد.
دستش رو آروم سمت برگی برد که در انتظارش بود... برگ به طوری که انگار سر خم کرده باشه در برابر پاکیزگیه روح پسرک، اجازه داد توسط انگشت های لطیفش لمس بشه...
با نسیمی که در پس زمینه حضور داشت، همه ی شاخه و برگ ها سمفونی ای بر پا کردن...
جونگ کوک لبخندی آروم روی لب هاش نشست و وقتی سنگینی ای روی شونه اش حس کرد، چهره ی خندونش به متعجب تغییر حالت داد.
.
تو حیاط کناری قرار داشتن.
زانو زده بودن و کف دست هاشون رو به هم چسبونده بودن و در حالی که چشم هاشون بسته بود چیزی از حفظ لب میزدن.
بعد از بیرون اومدن آخرین کلمه، چشم باز کردن و تعظیمی کردن و در آخر برخاستن.
جیمین رو به جونگ کوک کرد.
+ من برای بخشش جونم اونم برای دومین بار، از الهه آسمان تشکر کردم، تو برای چی تشکر کردی؟
؛ به همین دلیل
+ ها؟
؛ اینکه جونتو بهت بخشیدن، اینکه برت گردوندن، اینکه لطف کردن و گذاشتن در کنارمون باشی
جیمین همینطور با لب های که بینشون فاصله افتاده بود تماشاش میکرد.
؛ چیه؟
به حالت صورتش خندید.
+ هیچی فقط.. ووآ!
بدون هیچ کلمه ی دیگه ای، کشیدش سمت خودش و در آغوش کشیدش و دستی پشتش زد.
جونگ کوک خندید و متقابل بغلش کرد و اون هم دستی پشتش کشید.
بعد از چند ثانیه بیشتر، عقب کشید و همون طور که دستش دور شونه هاش بود بهش از کنار نگاه کرد.
+ خب برنامه بعدیت چیه؟
لحظه ای فک کرد و دوباره سر چرخوند سمت صورت هیونگش.
؛ باید برای ته جوشونده درست کنم
+ هنوز خوب نشده؟
؛ چرا تقریبا دیگه خوب شده. دیگه الآن میتونه با ملاحظه راه بره فقط رد زخماشه که مونده
+ خب.. من اونو حلش میکنم، نیازی به جوشونده نیست. بزن بریم!
؛ او او اوو صبر کن! لازم نکرده!
+ چرا؟ اون به خاطر من اینجوری شده، حداقل باید یه کار کوچیک براش بکنم یا نه؟
؛ میتونی بعدا جبران کنی. هر وقت که یه مدت طولانی از این داستان پر جنب و جوشت گذشت! هوس مردن کردی یا کشتن ما؟
+ یعنی چی...
؛ اگه آسیبی به خودت بزنی دو تا گزینه پیش رومونه، امپراطور مارو میکشه یا اینکه خودت.. خودت بفهم دیگه هیونگ!
+ باشه باشه
خنده ای سر داد.
+ خب پس.. من میرم گشتی بزنم
با جدا شدن دستش از شونه ی پسر، سری تکون داد و خیره شد به دور شدنش.
برای اینکه تا آخرین لحظه از گل و گیاه های تازه روییده شده بر روی دیوار های قصر لذت ببره، راهش رو کج و از راه فرعی رفت.
قبل از اینکه به نقطه ای درست پیش روش برسه، چشمش زودتر اون صحنه رو شکار کرد.
چشم های تیله ایش که هر چیزی رو درون خودش منعکس میکرد با درشت ترین سایزش در حال نگاه کردن به جزء به جزء اتفاق رو به روش بود!
چشماش با معصومیت کامل تسلیم زیبایی های پیش روش شده بودن... هر گرده ای که تو هوا بلند میشد جهت نگاهش رو در بر میگرفت و هر رنگ سبزی که جلوی صورتش بود باعث زنده شدن روحش میشد.
دستش رو آروم سمت برگی برد که در انتظارش بود... برگ به طوری که انگار سر خم کرده باشه در برابر پاکیزگیه روح پسرک، اجازه داد توسط انگشت های لطیفش لمس بشه...
با نسیمی که در پس زمینه حضور داشت، همه ی شاخه و برگ ها سمفونی ای بر پا کردن...
جونگ کوک لبخندی آروم روی لب هاش نشست و وقتی سنگینی ای روی شونه اش حس کرد، چهره ی خندونش به متعجب تغییر حالت داد.
.
- ۱.۳k
- ۳۰ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط