روزی

روزی
سازی خواهم ساخت
واهنگی خواهم نواخت
وتمام دلهره های سکوتم را
در غباری ازشب پنهان خواهم کرد
اری اینک ایینه هایند
شاهد برتمام گریه هایم
و پنجره هایند
تاریک به روی سرزمینم
و من تنها
نشسته در اتاقی سرد.وغمگین
به ان امیدکه روزی قاصدک ها
دوباره بال پروازی گشایند.....