از در دوست درآ جلوهگه دوست ببین

از درِ دوست درآ، جلوه‌گه دوست ببین
که رخ دوست نبینی مگر از دیدۀ دوست

گفتم از سرّ دهانش به لب آرم سخنی
حکمتش بست زبانم که درین سرِّ مگوست