.

.
.
مست از سڪوتت هـاج و واج
فریاد را پاس میزنی
قائل بہ تنهـا بودنی
اینگونہ دل را میبری
شڪرے بہ شبهـا خستگی
آرامشت تقسیم گشت
این حض بے پایان تو
در سادگے تعبیر گشت
چشم از تو میتابم اگر
شعر رهـایے از غم است
در نزد تو یڪ زندگی
معناے سبز بودن است
هـر لحظہ با طعم غزل
من را بہ من فریاد زن
این جشن بودن با تو من
شد نبض سبز این مثل...!!!
.
.
ترانہ از
محمد اڪبرجانی
.
🎀 🎀 🎀