سرودمت

سرودمت
به همان باوری که در من بود..
و شعر...
حنجره ام شد
که خوش صدا باشم..
و خواندمت!
که قشنگ ست
روز و شب از تو بخوانم
و نگران نخوانده‌ها باشم...