عشق (3)

عشق (3)


آنچه درباره عشق می دانیم هنوز عمدتا خارج از کنترل ماست. برای مثال شیفتگی ظاهرا نخستین مرحله عاشق شدن است ، کششی اجتناب ناپذیر به سوی معشوق. این جذبه موجب ترشح انفجاری مواد شیمیایی عصبی بسیار شبیه به آدرنالین می شود. با کمک فنیل اتیل آمین ( که سرعت جریان تبادل اطلاعات میان سلولها را افزایش می دهد ) ، دوپامین ( که ما را برافروخته می سازد و باعث می شود در نتیجه گرمای محبت احساس خوبی داشته باشیم ) و نور اپی نفرین ( که موجب تولید آدرنالین می شود ) ، کاری می کند که جهان به کام ما باشد ، چشم هایمان آکنده از برق عشق شود و قلبمان تندتر بتپد. پس از آن تمام هستی ما وابسته به دیدار یار است ، همان که در حضورش تمام این واکنش ها در بدن ما به راه می افتد و هر چه اعتیاد ما به این مواد شیمیایی قوی تر می شود ، کشش ما بسوی او نیز شدیدتر می شود.