کافکا از 1910 به نوشتن یادداشتهای خصوصی که اثری مهم در شن

کافکا از 1910 به نوشتن یادداشتهای خصوصی که اثری مهم در شناخت شخصیت و زندگی او به شمار آمد، پرداخت و تا آخر زندگی آن را ادامه داد که ترس از بیماری،تنهایی،شوق فراوان به ازدواج و در عین حال هراس از آن،کینه به پدر و مادر و
احساس های گوناگون خویش را در آن منعکس ساخته است.
کافکا به وضع جسمانی و بیماری سل و ظاهراً به ناتوانی جنسی خود،چون نقطه اصلی حال روحی خویش می‌نگریست و آن را مانعی در راه ازدواج می‌شمرد،در عین حال نیز حس می‌کرد که بدون همدم و شریک زندگی قدرت تحمل دشواری ها را ندارد. در این میان با فلیسیا بی آشنا شد و در 1914 با او نامزد گشت. چیزی نگذشت که نامزدی را برهم زد. در این دوره رمان محاکمه را نوشت که پس از مرگش در 1926 انتشار یافت. کافکا در 1915 با نامزد خود آشتی کرد،اما نشانه‌های آشکار بیماری سل موجب شد که بار دیگر در 1917 با او قطع رابطه کند.نامه‌های عاشقانه کافکا به فلیسیا پس از مرگ فلیسیا در 1960 انتشار یافت.
در 1923 که در کنار دریای بالتیک با دختر 20‌ساله‌ای لهستانی به نام دورا دیمانت آشنایی یافت،به او دل بست و چندی با او در برلین به سر برد.دورا تا آخرین لحظه زندگی با او ماند و با محبت و دلسوزی از او پرستاری کرد.