پیله

(پیله)

مرغِ دلت را توخطابی بده _
بال وپرش را توشتابی بده _
کِبر وغروری که درآن غرفه ای *
کاهشِ بی حدّ ونصابی بده *
طائرِاندیشه وکردار را _
بهرِخدا صوبِ ثوابی بده_
جانبِ گلزار وگلستانِ عشق *
خصلت و خو را تولعابی بده *
نفسِ راکه بُوَد خصمِ جان-
مصلحتی پند وچکابی بده-
ازخُمِ میخانه ی انصاف وعدل*
برلبِ دل باده ی نابی بده*
بهر سرافرازی خود دَم به دَم -
پای ز مردی به رکابی بده-
غرّه مشو , عمربسی کوته است*
بر دلِ خودرأی عتابی بده*
(پیله مکن براین و برآن عظیم)
(گوشِ خودت را تب و تابی بده)
(موی سپیدِِ سر و هم روی را)
(کمتر ازاین رنگ وخضابی بده)
=========================
شاعر.عبدالعظیم عربی