بی وفا،من در هوایت،بی هوا بغضم گرفت.....

بی وفا،من در هوایت،بی هوا بغضم گرفت.....
بی صدا سوزِ نوایت،بی هوا بغضم گرفت....
خواستم از خاطراتت،تلخی اش را کم کنم.....
خاطرم آمد صدایت،بی هوا بغضم گرفت....
دست بر قابی زِ عکست روی دیوار آورم.... یادم آمد،چشمهایت،بی هوا،بغضم گرفت....
آمدم از روزهای رفته ام یادی کنم،.....
بی وفا،با آن وفایت!بی هوا بغضم گرفت....
بی تو در ثانیه ها،من لحظه ای غافل شدم.....
غافل از جور و جفایت،بی هوا بغضم گرفت....
تا به کی بر قلبِ من خنجر زنی ای آشنا!
باز برای!خنده هایت!بی هوا بغضم گرفت.... این بغض خواهد کشت مرا،چشمهایم خسته اند ....
باز هم افسوسِ یادت،بی هوا بغضم گرفت