اینجا ابتدای مهربانی خداوند است،

اینجا ابتدای مهربانی خداوند است،
سحرگاه روشن «اللّهم انّی اسئلکَ من بَهائِکَ بِأبْهاهُ و کُلُّ بهائِکَ بَهی».

اینجا سحرگاه باران یکریز استجابت است؛
اینجا آغاز رحمت واسعه نور،
اینجا آغاز سلام و تحیت است.

اینجا آغاز شفافیت و آینه‏گی
اینجا آغاز صمیمیت و جاودانگی،
اینجا ابتدای مهربانی خداوند است.


و این منم!دور مانده از چشمه.‏ساران رحمت
غرق در لذات ناچیز زمینی

افتاده در گودال وحشت و تنهایی
با قلبی آکنده از نفاق

و عملی لبریز از ریا
و زبانی سراسر کذب
و چشمی افروخته از خیانت


هذا مقام العائذ بک من النار
هذا مقام المستَجیر بک من النار
هذا مقام المستغیثُ بک من النار

بگذار اولین کسی باشم
که به دعوتت پاسخ گفته است!


بگذار اولین کسی باشم
که حلاوت مهربانی‏ات را چشیده است!

بگذار اولین کسی باشم
که سر بر شانه‏ های کریمت گذاشته است!


ای خدایی که تمام پنجره‏ هایت را به رویم گشوده‏ای!
ای خدایی که تمام چشمه ‏هایت را زیر پایم جاری کرده ‏ای!
ای خدایی که از همه سو، به استقبالم آمده ای!