من تنها مثه ماهی توی تنگ

من تنها مثه ماهی توی تنگ

فکرم دریاست نه که آبه توی حوض

این مغزه نیمه پر

یه افسری که خورد

تازه فهمیده جنگه پس ضريبه برد

بالا نرفته میبینی که پائین اومد

تمام عمرتو دادی و وایسادی تو صف

تا دری بازشه که بری

نماش باشه دلی

هنوز مهاجری

چه قدر کس و شعری

هه

امثاله من حساب طرقياش

نه شبیه توئه نه کوچیکه مثله بقلیات

من میخوام آزاد بگم

با داد راز بگم

و اسممو با ص صات ضات بگم

جوابه قانونارم دله من میده

من دوست دارم ریسکو با دیده سنجیده

کشته هارا تو قبر

سوختكارو جا حرف

سختیه پیچ با یه انتهای راحت

من دوست دارم اینارا چون حقیقته

قانونه دله من شبیه قانون طبیعته

که میگه دوست داری بکن

هنوز داری کپن

تو زنده برای یه زندگی کپلهه

هه هه هه

حسین ابلیس