ﻗﺮﺍﺭ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻣﺎ ﺭﻭﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﻮﺩ

ﻗﺮﺍﺭ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻣﺎ ﺭﻭﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﻮﺩ
ﺧﻼﺻﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻞ ﺩﺭﺩﺍ ﺑﻮﺩ
ﻓﺮﺩﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻫﻤﺪﻳﮕﻪ ﺟﺪﺍ ﺑﺸﻴﻢ
ﻓﺮﺩﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﺪﻡ ﮔﺮﻳﻪ ﺑﻲ ﺻﺪﺍ ﺑﺸﻴﻢ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﭼﻪ ﭘﻨﻬﻮﻥ ﮔﻞ ﻣﻦ، ﻣﻦ ﺧﻴﻠﻲ ﻭﻗﺘﻪ ﺑﻲ ﺗﻮﺍﻡ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻭﻓﺮﺩﺍ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﺑﺮﺍﻡ ﭼﻪ ﺳﺨﺘﻪ ﺑﻲ ﺗﻮﺍﻡ
ﻳﺎﺩﺵ ﺑﺨﻴﺮﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﻦ ﺳﻨﮓ ﺻﺒﻮﺭ
ﻣﻲ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﮐﻨﻢ ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ
ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﻲ ﻻﺍﻗﻞ ﺗﺴﮑﻴﻦ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺑﺪﻩ
ﺍﻭﻥ ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ ﭘﻴﺸﻢ ﺑﺎﺷﻲ ﺣﺎﻻ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﺻﺒﺮﻡ ﺑﺪﻩ
ﭼﻪ ﺟﻮﺭﻱ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﮑﻨﻢ ﺭﻗﻴﺐ ﻣﻦ ﻧﺎﺯﺕ ﮐﻨﻪ
ﺷﺒﺎ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﺨﻮﺍﺑﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻴﺪﺍﺭﺕ ﮐﻨﻪ
ﻳﺎﺩﺗﻪ ﮐﻪ ﺯﻳﺮ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺗﻮ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻱ ﺑﻤﻴﺮﻡ
ﻣﻨﻢ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﻪ ﻋﮑﺴﺘﻮ ﺑﻐﻞ ﻧﮕﻴﺮﻡ
ﺗﻮ ﺩﻋﺎﺕ ﮔﺮﻓﺘﻮ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﻫﻨﻮﺯﻡ
ﺑﺎ ﻫﻤﻮﻥ ﻳﻪ ﻗﺎﺏ ﻋﮑﺴﺖ ﻣﻲ ﮔﺬﺭﻭﻧﻢ ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯﻡ
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻱ ﺁﺧﺮ ﺗﻮﻣﻴﺮﻩ ﺍﺯﻳﺎﺩﻡ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ
ﺑﺪﺭﻗﺖ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺖ ﺗﮑﻦ ﻧﺪﺍﺩﻱ ﺭﻓﺘﻲ
ﻳﻪ ﺩﻝ ﺧﻮﺷﻲ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻴﻤﻴﺮﻡ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺑﺒﺎﺭﻩ ﺗﻮ ﺭﻭ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻴﺲ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﭘﺎﮐﻢ ﻧﮑﻨﻲ
ﺭﻓﻴﻖ ﻣﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺳﻔﺮ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻱ ﺧﺎﮐﻢ ﻧﮑﻨﻴﺪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻴﺎﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺧﻮﻧﻪ ﭘﻴﺮﻫﻨﻢ
ﻣﺮﺩﻡ ﭼﺮﺍ ﺍﻭﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ ﺑﺎ ﮔﻞ ﺳﺮﺥ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﻧﻢ
ﺗﻮﻗﻊ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻣﻴﻤﻴﺮﻡ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻪ
ﺣﺘﻲ ﻧﻴﻮﻣﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻱ ﺑﺎ ﺟﺴﻤﻢ ﻫﻢ ﻭﺩﺍﻉ ﮐﻦ