شايد دخترها پارك دوبل رو خوب بلد نباشن،

شايد دخترها پارك دوبل رو خوب بلد نباشن،
از خيلى از جزئيات كامپيوتر سر در نيارن،
از كل رئيس جمهورهاى جهان ٤ تاشم نشناسن،
تو رانندگى جسارت پسرها رو نداشته باشن،
به ارتباط نرخ دلار با سياست گذارى خارجى توجه نكنن،
رنگ لپ تاپشون براشون از ظرفيت حافظه داخليش مهمتر باشه،
اما
محبت اولويت اول زندگيشونه،
خستگى شونه هاى باباها با دستهاى اونا در ميره،
مادرها رو كمك اونا حساب مي كنن،
فقط يه خواهر ميتونه برادر و خواهرش رو مثل خود خودش بدونه،
وقتى كه همسر ميشن از خودشون و روياهاى دنياى پيشرفتهاى مردونه ميگذرن
تا خونه گرم باشه و آدمها به هم ديگه دلگرم.
همين دختران كه لبخندشون، همدليشون، مهر و وفاشون دنيا رو جاى بهترى كرده.