ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ‏« ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ‏»

ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ‏« ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ‏» ﻭ
‏«ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ‏» ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ؛ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﻢ
ﺗﺤﺴﯿﻨﺸﺎﻥ ﮐﻨﯿﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ: ‏« ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ
ﻓﺮﺩﺍ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ ‏» ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﻧﯿﺰ،ﺑﺎﺍﺷﮏ ﻫﺎ ﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯿﺸﻮﺩ :…
ﻭﻗﺘﯽﺑﺮﺍﯼﮐﻮﺩﮐﯽﮐﻪﺩﺭﻓﯿﻠﻢﻣُﺮﺩ،ﮔﺮﯾﺴﺖ، ﮔﻔﺘﯿﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﺵﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ .
ﻭﻗﺘﯽﺑﺎﺳﺎﺩﻩﺗﺮﯾﻦﺍﺗﻔﺎﻕ،ﺍﺯﺗﻪﺩﻝﺧﻨﺪﯾد، ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺭﻓﺘﺎﺭﺵﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ .
ﻭﻗﺘﯽﺑﺎﮐﻠﻤﺎﺕﺯﻧﺪﮔﯽﮐﺮﺩﻭﺭﻭﯾﺎﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺫﻫﻨﺶ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪﺍﺳﺖ .
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﻬﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢﮐﻪﺯﻭﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮕﺮﺩﺩ، ﮔﻔﺘﯿﻢ:ﻗﻬﺮﺵﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ .
ﻭﻗﺘﯽﺭﻧﮓﻭﺯﯾﺒﺎﯾﯽﺭﺍﻓﻬﻤﯿﺪﻭﮔﻔﺖ ،ﮔﻔﺘﯿﻢ: ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ
ﺍﺳﺖ .
ﻭﻗﺘﯽﺑﺮﺍﯼﺭﺍﺑﻄﻪﺍﯼﮐﻪﺳﺎﺧﺖ،ﺯﻧﺪﮔﯿﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺖ،ﮔﻔﺘﯿﻢﺩﻭﺳﺘﯿﺶﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪﺍﺳﺖ…
ﻫﻤﻪﯼﺁﻥﭼﯿﺰﯼﺭﺍﮐﻪﺍﺯﻣﺎﯾﮏ‏«ﺍﻧﺴﺎﻥ‏» ﻣﯿﺴﺎﺧﺖ، ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪﯾﻢ . ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪﺍﮔﺮﺭﻓﺘﺎﺭﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪﺭﺍﺍﺯﯾﮏ ‏« ﺍﻧﺴﺎﻥ‏»ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ،ﺩﯾﮕﺮ‏«ﺍﻧﺴﺎﻥ‏»ﺑﺎقی ﻧﻤﯽ ﻣﯿﻤﺎﻧﺪ !
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻫﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺍﯾﻢﺑﯽﺩﻟﯿﻞﻧﯿﺴﺖﮐﻪ ﻣﺮﺩﻫﺎ،ﭘﺲﺍﺯﺳﺎﻟﻬﺎﺟﺴﺘﺠﻮﯼﺑﺰﺭﮔﯽ ﻭﺑﺰﺭﮔﻤﻨﺸﯽ،ﺗﮑﯿﻪﮔﺎﻩﻭﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﯼ، ﺁﺭاﻣﺶ ﻭﺍﺣﺴﺎﺱ، ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ، ﺩﯾﺮ ﯾﺎ ﺯﻭﺩ ﻣﯽ ﺁﻣﻮﺯﻧﺪ ﮐﻪ ‏« ﺑﺰﺭﮔﻤﺮﺩ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﯼﺁﻧﻬﺎ،ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺑﺎﺷد>>