نشسته ام کنار پنجره و باد می وزد و درخت می خرامد از درون
نشسته ام کنار پنجره و باد می وزد و درخت می خرامد از درون و شاخه در عزای سیب چیده اش سکوت میکند پرندگان چه بی ریا میان ابرها به اوج می روند.سکوت میکنم و می تکانم از درون غبار روزهای تلخ رفته را...
- ۶.۸k
- ۰۹ دی ۱۳۹۸
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط