حسین فریاد میزند: هل من ناصر ینصرنی؟!

حسین فریاد میزند: هل من ناصر ینصرنی؟!

و من در حالی که نمازم قضا شده است می گویم:
لبیک یاحسین! لبیک...

حسین نگاه میکند لبخندی میزند و به سمت دشمن تاخت میکند...

و من باز میگویم:
لبیک یاحسین! لبیک...

حسین شمشیر میخورد من سر مادرم داد میزنم و میگویم:
لبیک یا حسین! لبیک...

حسین سنگ میخورد، من در مجلس غیبت میگویم:
لبیک یا حسین! لبیک...

حسین از اسب به زمین می افتد عرش به لرزه در می آید

و من در پس نگاه های حرامم فریاد میزنم
لبیک یا حسین! لبیک...

حسین رمق ندارد باز فریاد میزند: هل من ناصر ینصرنی؟

من محتاطانه دروغ میگویم و باز فریاد میزنم:
لبیک یا حسین! لبیک...

حسین سینه اش سنگین شده است، کسی روی سینه است...

حسین به من نگاه میکند و میگوید: تنهایم یاریم کن...

من گناه میکنم و باز فریاد میزنم: لبیک...

خورشید غروب کرده است...

من لبخندی میزنم و میگویم:
اللهم عجل لولیک الفرج...

به چشمان مهدی خیره میشوم و میگویم:
دوستت دارم تنهایت نمیگذارم...

مهدی به محراب میرود و برای گناهان من طلب مغفرت میکند...

مهدی تنهاست...

حسین تنهاست...

من این را میدانم اما ...

وای بر من...