می گفت:

می گفت:

جوان تر که بودم و تحت تاثیر رسانه های ملی! فکر می کردم که واقعا ما علاقه مند به آزادی فلسطین! هستیم!
قلبا مسلمونا را دوست دارم و تلاش می کنم که هر کاری که از دستم بیاد انجام بدم
یک روز تصمیم گرفتم بروم فلسطین و من هم مثل اونها با سنگ هم که شده مقابل ظلم به ایستم.
رفتم و یک کوله پشته و یک کفش درس حسابی و آذوقه تهیه کردم!
زدم به راه! اما دوستانی که خبر دار شده بودند با نیروی نظامی مانع از حرکتم شدند!

سالها طول کشید و فکر کردم! هر سال یک جای دنیا مسلمانان را قتل و غارت می کنند و رسانه ها اشک تمساح می ریزند!
آب از آب هم تکان نمی خورد! فقط چند روزی عده ای شعار مرده باد و زنده باد سر می دن و تمام.

می گفت:
لیاقت من از اون زن که اسلحه اش سنگ هست و پیکار میکنه کمتره!

من از بیگانگان دیگر ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد