من زنی را می‌شناسم که

من زنی را می‌شناسم که
هیچ‌گاه در انتظار ظهور دستی
برای برآوردن آرزوهاش نماند،
خودش بلند شد،
یک‌تنه ایستاد و برای آرزوهای خودش
آستین بالا زد و
ذره ذره موفق شد.

من زنی را میشناسم
حال دلش با تابش آفتاب و
تماشای گیاه و پرنده‌ها و
کتاب‌ها و موسیقی خوب می‌شد.
که برای حال خوب خودش می‌جنگید و
لایه‌های زمخت عادت و روزمرگی
را کنار می‌زد و
از لابلای جزئیات ساده و
دست و پاگیر حیات،
دلپذیرترین دلخوشی‌ها را برای خودش
بیرون می‌کشید و عمیقا ذوق می‌کرد.

من زنی را می‌شناسم که
حضورش حال جهان را بهتر می کرد
که عمیق بود و وسیع بود و
با گیاهان و با آسمان و
با اقیانوس‌های آرام و در نوسان،
نسبت داشت.
#آفرینش
#ویسگون
#حال_خوب
#شب
#نرگس_صرافیان_طوفان‌
دیدگاه ها (۰)

🥀💚 **عنوان: «آخرین خداحافظی؛ وقتی ایزوکو میدوریا به میدان نب...

dark life = 53اتاق 7 کوچیک و ساده بود. یه تخت، یه میز، یه صن...

فیک ⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p101نگاهش روی مچ‌های پانسمان‌شده‌ی ن...

Why Did I Fall in Love with You? | P¹¹چند روز بعددوهی بالاخر...

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_7فصل...

the lost leaves/رمان جیمین

پارت ۱۴صبح روز بعد، نیلسو وقتی از خواب بیدار شد، گوشی‌اش را ...

🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی𓆩 پــارت شــش 𓆪 🖤🥀ات با شنیدن حرف جیمین خشکش...

عشق بی پایان

رمان دختری که هیچکس انتخابش نمیکرد

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط