متن وتصویر کپی شده از پستای راضیه خانم مهربون یادش بخیر

متن وتصویر کپی شده از پستای راضیه خانم مهربون یادش بخیر

دوستان مهربونم
عکس متحرکه حتما دانلود کنید



تاریخ و فلسفه چهارشنبه سوری



«به نقل از شاهنامه فردوسی، کاووس یا کیکاووس، فرمانروای ایران زمین، سیاوش فرزند نوزاد خود را به رستم سپرد تا در زابلستان، سیاوش را آیین کشورداری و جنگ آموزد. پس از چند سال، چون سیاوش از زابلستان به کاخ پدر باز آمد... به علت زیبایی و جوانی‌اش، مورد توجه مادرخوانده جوانش به نام سودابه قرار می‌گیرد که سخت دلداده او شده بود. ولی سیاوش، تسلیم حیله‌های سودابه نمی‌گردد و سودابه نیز از سر کینه و به منظور انتقام، به کیکاووس، به دروغ چنین گفت که سیاوش قصد تجاوز به او را داشته است.
کیکاووس ابتدا خشمگین شد اما با خود اندیشه نمود که شاید این مساله دروغین باشد. لذا از سیاوش و سودابه خواست که برای اثبات بی‌گناهی خود از تونلی از آتش عبور نمایند و هر که زنده ماند، نشانه پاکدامنی و بی‌گناهی اوست. این واقعه در آخرین سه‌شنبه سال انجام شد و سیاوش نیز، با کمال میل برای اثبات بی‌گناهی و پاکدامنی‌اش، زنده و سالم از آتش گذشت.
سودابه حاضر بدین کار نشد، لذا مورد خشم شاه قرار گرفت. زمانی که کاووس قصد اعدام سودابه را داشت، با وساطت سیاوش و بزرگان، از این کار منصرف شد. کیکاووس نیز، پس از اثبات بی‌گناهی و پاکدامنی سیاوش، آن روز را جشن ملی اعلام نمود. از آن پس بود که جشن چهارشنبه سوری به عنوان نماد پاکی و انسانیت برگزار می‌شود.
لذا این مساله هیچ ارتباطی با آتش پرستی ندارد. ایرانیان قدیم آتش پرست نبوده‌اند، بلکه در کنار آب و باد و خاک، آتش نیز یکی از عناصر چهارگانه مقدس به شمار می‌رفت. بلکه پریدن از آتش، برای ریختن و سوزاندن و نابود ساختن گناهان و اشتباهات و بدی‌های گذشته درون آتش، و آنگاه پاک بیرون آمدن و پاک زیستن برای روزهای جدید پیش رو می‌باشد.»