جوانهایی بودند که دلشان پر از ریا بود

جوان‌هایی بودند که دلشان پر از رؤیا بود،
چشم‌هایشان پر از فردا،
و قلبشان پر از زندگی.
آمده بودند که بسازند، بخندند، عاشق شوند
و جهان را کمی بهتر از دیروز تحویل بگیرند.
اما رفتند…
نه چون خسته بودند،
نه چون رؤیایی نداشتند،
بلکه چون روزگار با آن‌ها مهربان نبود.
آن‌ها رفتند و جای خالی‌شان
در خانه‌ها، در خیابان‌ها،
در دل مادران و پدران
و در قلب یک نسل باقی ماند.
نامشان شاید از خبرها پاک شود،
اما از حافظه ما نه.
یادشان در سکوت شب‌ها،
در اشک‌های بی‌صدا،
و در آرزوهایی که ناتمام ماند،
زنده است.
برای آن جوان‌ها
که حقشان زندگی بود،
خنده بود، آینده بود؛
ما هنوز ایستاده‌ایم
و یادشان را
با احترام، با درد،
و با امید
زنده نگه می‌داریم.
روحشان آرام
و یادشان جاودان 🕊️