اگر

اگر
روزی در پی آن باشم
که تندیس آزادی
را بر میدان شهرم بیاویزم
وجب به وجب زندانهای میهنم را می گردم
چه بسا حتی برده های را که در آرنا کردند
قبض روح کنم
لایق ترین نجار
تندیس من
بین اینهاست
اگر میخواهی تیغ را بشناسی
پای حرف یک یک زخم های کهنه بشین
اگر میخواهی راه را بشناسی
نگاه ها را دنبال کن
چرا
هر ترانه ای
زاده می شود
از عشقی
یا زمزمه ای
دردی یا سلامی
آری تندیسم
را به نجاری می دهم
که دیدن آفتاب را سراسر دخیل بسته باشد
و شرف واژه ها را گرو
تندیسم
را به پیکر تراشی می دهم
که خود بند است
چرا
که آرزوهایش
را در تندیس من خواهد کاشت