بچّــه که بودم...

بچّــه که بودم...
از بس مَـــغــرور بودم
هر وقت مامانم میرفت جایــی
و منو با خودش نمیبـــرد
مث بقیــه بچه ها
پشتش التمــاس و گریه
نمیکــــــردم
ولی به محض اینکــه میرفت،
میترکیــدم از گریـــه
بزرگتــر که شدم
رفتنـــای زیادی رو دیدم
چیزای زیادی رو از دسـت دادم
اما هرگــــز برای داشتنشون
التـــــماس نکــــــردم
ولی شبــای زیادی
تو تنهـــایی بغض کردم
و حســـرت خوردم
هنوزم همــونم
هرگــز برای داشتــن چیزی
یا کســی
التمــــاس
نمیـکـنـــــــم..
دیدگاه ها (۴)

#Escape_from_death_April29 #part5به عکسی که به سنگ قبر تکیه ...

برده عمارت جئون

Part "73"☆ویو هانا☆فردای اون شب کذایی، رفتارهای ماریا کاملاً...

عشقی حقیقی

𐙚₊˚⊹ 𝑺𝒆𝒂𝒔𝒐𝒏 𝑻𝒘𝒐 ⊹ 𝑷𝒂𝒓𝒕 𝟎𝟒 ⊹˚₊𐙚 ویو تهیونگ | شرکت، ساعت ۶ عصر...

THE GIRL IN HIS DREAMSپارت ۴اسلاید ۲ رو ببین و تصور کنساعت ۱...

پارت: 32 (بخش2) **زاویه دید: هیزل*«مرخصیِ ساعتی گرفتم.» ماما...

Part "71"☆ویو هانا☆از شدت تعجب و حس تنفری که از حرف‌های ماری...

مافیای من

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 16جونگکوک برگشت به س...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط