سومر .....

سومر .....

از نظر سومريان خداوندان نيزچون انسان دارای
غصب ، شهوت ، سنگ دلی ؛ عشق و نفرت و ساير صفات بودند و خادمان دينی سومری نيز ارج و قرب فراوانی در توده های مردم داشتند...

ملوک سومر پيشوای دين هم بودند و خود را قائم مقام کاهن اعظم خداوند شهر خويش ميخواندند و بيشتر دارائى خود را صرف ساختن معابد وی ميکردند و تا ميتوانستند عبادتگاه را بزرگ و زيبا ميساختند ....

سومريان اعتقاد داشتند که خدايان نيز چون شاهان زندگی توام با رفاه و آسايش دارند و به اين دليل عبادتگاهايشان را مزين به اشيای قيمتی وجواهرات و وسايل زينتی می کردند ...

سومريان معتقد به سرزمينی پاک و مقدس به نام ديلمون بودند
که مظهر روشنايی و پاکی وسلامتی بود
باغ مقدس که خدايان در آن زندگی می کردند آنچه برای زنده ماندن اين باغ لازم بود آب تازه بود که (اوتو ) خدای خورشيد * بايد از زمين به آن باغ مقدس بياورد ...

آنان بزرگ شهر را پاتئسی می ناميدند و اعتقاد داشتند که اوبه نيابت از خدايان به رتق و فتق امور شهر می پردازد .....