غرق در دردم ولی می خندم.

غرق در دردم ولی می خندم.
خنده ای که تلخیش را ........
فقط خودم میدانم و خدا خودم .....بدتر از ناله ی کودک از مادر بریده شده
درد من دیدنی نیست تلاش بیهوده نکن برای دلداری دادنم.
اگر راست می گویی مرا بشناس....
بهانه هایم را.....
لج کردنم را.......
بچه شدنم را.....
کج خلق شدنم را .....
تو اصلا می دانی با خود درگیر بودن یعنی چی ؟؟؟
وقتی دلت بخواهد.....
اما شرایط بگوید بیخود .....
وقتی پر باشی از هوای خواستن اما هراس از آینده.....وسرنوشت و تقدیر چهارستون بدنت را بلرزاند.......
این است سهم این روز های من ....!!