چه‌قدر آدم‌ها بیراهه می‌روند.

چه‌قدر آدم‌ها بیراهه می‌روند.
از کنار گل بی‌اعتنا می‌گذرند.
می‌روند تا شعر گل را
در صفحه‌ٔ یک کتاب پیدا کنند و بخوانند.
روبه‌روی زندگی نمی‌ایستند تا مشاهده کنند.
برای همین است که حرف‌ها به دل نمی‌نشیند،
برای همین است که در شعرها شوری نیست،
در نقاشی‌ها جوشش زندگی گم شده‌است.
چرا نگویم که من صدای قورباغه را در بهار
بر بسیاری از آهنگ‌ها برتری میدهم.
میدانی، ما را ترسانده‌اند.
ما را آموخته‌اند.
وگرنه چرا می‌ترسیم بگوییم
اگر پای سنجش به‌میان آید،
اثری که صدای قورباغه در ما می‌گذارد،
شاید هم‌تراز تاثیر ژرف‌ترین برخوردها در زندگی ما باشد.
#سهراب_سپهری

‎‌‌‌‌‎‌‌