رز آبی پارت ۲۹

میا آن شب تا مدت‌ها به حرف کایزر فکر می‌کرد.

روی تخت نشسته بود و به سقف خیره شده بود.

حرفش ساده بود، اما برای میا معنای زیادی داشت.

کایزر گفته بود که از او خوشش می‌آید، اینکه حضورش برایش مهم شده و بودن کنار او باعث می‌شود بهتر شود.

میا آرام لبخند زد.

میا: خب... تو هم برای من مهم شدی، کایزر.

صبح روز بعد، وقتی وارد زمین شد، کایزر از قبل آنجا بود.

کایزر: صبح بخیر، کوئین.

میا توپ را برداشت.

میا: صبح بخیر، امپراتور.

کایزر با دقت نگاهش کرد.

کایزر: امروز یه چیزی فرق کرده.

میا: چی؟

کایزر: نمی‌دونم. ولی انگار خوشحال‌تری.

میا توپ را به طرفش پاس داد.

میا: شاید چون بالاخره فهمیدم شریک تمرینی خوبی انتخاب کردم.

کایزر لبخند زد.

کایزر: پس قبولش داری؟

میا: کاملاً.

بعد جدی‌تر ادامه داد:

میا: راستش... منم بهت اعتماد دارم.

کایزر ساکت شد.

میا: تو برای من فقط یه بازیکن دیگه نیستی. وقتی توی زمین کنارمی، می‌دونم می‌تونم روی پاس‌هات حساب کنم. بیرون زمین هم می‌دونم حرفم رو جدی می‌گیری.

کایزر آرام گفت

کایزر: همین برای من کافیه.

میا لبخند زد.

میا: پس از امروز یه تیم واقعی هستیم.

کایزر: تا وقتی بتونی ازم جلو بزنی.

میا:

میا: خیالت راحت. امروز هم شکستت می‌دم.

کایزر خندید.

کایزر: همین میا رو می‌خواستم.

از کنار زمین، رین این صحنه را دید.

رین: دوباره شروع کردن.

ایساگی: حداقل باعث شدن هر دو بهتر بازی کنن.

رین چند لحظه به خواهرش نگاه کرد.

رین: آره.

بعد لبخند بسیار کوچکی زد.

رین: این مهمه.