ﺩﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺮﻳﻌﺘﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﮐﺮﺩﻩ

ﺩﮐﺘﺮ ﻋﻠﯽ ﺷﺮﻳﻌﺘﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ :
١ـ ﺁﻧﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻋﻤﺪﻩ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺣﻀﻮﺭﺷﺎﻥ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﻪ ﻓﻴﺰﻳﮏ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻟﻤﺲ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ .
ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻮﻳﺖ ﺟﺴﻤﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ .
٢ـ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.
ﻣﺮﺩﮔﺎﻧﯽ ﻣﺘﺤﺮﮎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ. ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﺧﺘﮕﺎﻧﯽ ﮐﻪ
ﻫﻮﻳﺖﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺯﺍﯼ ﭼﻴﺰﯼ ﻓﺎﻧﯽ ﻭﺍﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ .
ﺑﯽﺷﺨﺼﻴﺖﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﯽﺍﻋﺘﺒﺎﺭ . ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﻤﯽﺁﻳﻨﺪ . ﻣﺮﺩﻩ
ﻭ ﺯﻧﺪﻩﺷﺎﻥ ﻳﮑﯽ ﺍﺳﺖ .
٣ـ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻭ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ . ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﺗﺎﺛﻴﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺎ ﻣﯽﻣﺎﻧﻨﺪ .
ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻗﺎﺋﻠﻴﻢ .
٤ـ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﺷﮕﻔﺖﺍﻧﮕﻴﺰﺗﺮﻳﻦ ﺁﺩﻡﻫﺎ .
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﺷﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺣﻀﻮﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ . ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ
ﻣﻲﺭﻭﻧﺪ ﻧﺮﻡ ﻧﺮﻡ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺩﺭﮎ ﻣﻲﮐﻨﻴﻢ، ﺑﺎﺯ
ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﻴﻢ، ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻴﻢ ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﭼﻪ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ
ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻳﻦ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺮﻑ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ. ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺷﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﯽﮔﻴﺮﻳﻢ ﻗﻔﻞ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻧﻤﺎﻥ ﻣﻲﺯﻧﻨﺪ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺳﻠﺐ
ﻣﻲﺷﻮﺩ . ﺳﮑﻮﺕ ﻣﯽﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﻏﺮﻗﻪ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺴﺖ
ﻣﯽﺷﻮﻳﻢ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ ﻳﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﯽﺁﻳﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺣﺮﻑﻫﺎ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﻭ ﻧﮕﻔﺘﻴﻢ . ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦﻫﺎ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﻫﻢ ﻧﺮﺳﺪ .