یه موقعی شده دلگیر باشی....وتو تصورات خودت دلت واسه اونکه

یه موقعی شده دلگیر باشی....وتو تصورات خودت دلت واسه اونکه یه موقعی بود افسوس بخوری...ویه جورایی نتونی قبول داربشی که وجود نداره...چون جای رفته که برگشتی وجود نداره....واین واست یه عمر بشه افسوس،آه،آه،آه...ولی باز هروز چشم به راهش هستی تا شاید بیاد.....ولی همش جز یه رویای تو خالی چیزی درپی نداره...وبازم....درون سینت آهی میکشی...که چاره ای جز برات نداره