دل زود باورم را ب کرشمه ای ربودی

دل زود باورم را ب کرشمه ای ربودی
چو نیاز ما فزون شد تو ب ناز خود فزودی
ب هم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از ما
من دل همان ک بودیم و تو آن نه ای ک بودی
من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودم
تو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی...