آدمی آن است که در وی دل است

آدمی آن است که در وی دل است
ور نه علف خانهٔ آب و گل است
#امیرخسرو_دهلوی

چون تن آدم ز گل آراستند
خانهٔ جان بهر دل آراستند

آدمی آن است که در وی دل است
ور نه علف خانهٔ آب و گل است

دل نه همان قطرهٔ خون است و بس
کز خود و اشام برادر نفس

دل اگر این مهره آب و گل است
خر هم از اقبال تو صاحبدل است

لیک دل آن شد که هوایی دروست
و ز طرفی بوی وفایی در اوست

زنده به جان خود همه حیوان بود
زنده به دل باش که عمران بود
#امیرخسرو_دهلوی
دیدگاه ها (۰)

سیمبرانی که تو بینی چو ماهعقرب جان‌اند ز زلف سیاه#امیرخسرو_د...

عاشق مشوید اگر توانیدتا در غم عاشقی نمانید#سنایی غزنویخوشا و...

از قضا آینه چینی شکستخوب شد اسباب خودبینی شکست#زیب_النسا #زی...

آیت الله محقق داماد: در عصر رسول اللهحجاب اجباری نبود

بسیاری از شاعران فارسی زبان پیگیر و پیرو این بیت رودکی بوده ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط