عشق،

عشق،
رفتن به سوی کسی نیست؛
عشق،
جا باز کردن در درون خود برای کسی است



بر باد رفته (مارگارت میچل):
«عشق واقعی یعنی فردی را همان‌طور که هست بپذیری و با تمام وجود دوستش بداری، حتی اگر تمام دنیا مخالف تو باشد.»


شازده کوچولو (آنتوان دوسنت اگزوپری):
«عشق نگاه کردن به یک‌دیگر نیست، بلکه با هم به یک سو نگریستن است.»


تسلی‌بخشی‌های فلسفه (آلن دو باتن):
«عشق نوعی تلاش برای کامل کردن خودمان است، از طریق یافتن آنچه در وجودمان گم کرده‌ایم، در وجود دیگری.»


چهار اثر از فلورانس اسکاول شین:
«عشق واقعی یعنی خودخواهی را فراموش کردن و تنها به خوشبختی دیگری اندیشیدن؛ این کلید رهایی روح است.»