چه باک اگر نرسیدیم ما به کوی رسیدن

چه باک اگر نرسیدیم ما به کوی رسیدن

هزار گام روان هست و آرزوی رسیدن

ز پای طاقت خود شاکرم که با همه پیری

هنوز می بردم روز و شب به سوی رسیدن

زِ تلخی نرسیدن دلا تُرُش مکن ابرو

به آب دیده ی مابخش، آبروی رسیدن

زمن شنو که شنیدند راهیان شکیبا

نوای دلکش امید، از گلوی رسیدن

گلی به خواب من آمد ز بوستان تو روزی

هنوز چشم و دلم می دود، به بوی رسیدن

زچشم حسرت ما یاد کن درین شب هجران

اگر نگاه تو روزی رسد، به روی رسیدن

دلاجام مُرادت به کام باد وگوارا

اگرسبوی طرب پرکنی زجوی رسیدن

عدم به شرط ادب نه، خدایای را چو رسید

که ریزه ی دل خلقی است، خاک کوی رسیدن

هوشنگ ابتهاج