خاطرات چه شیرین چه تلخ همیشه منبع عذاب هستند دست کم ب

«خاطرات، چه شیرین چه تلخ، همیشه منبع عذاب هستند؛ دست کم برای من که چنین است؛ اما حتی این عذاب هم شیرین است. و وقت‌هایی که دل آدم پر است، بیمار است، در رنج است و غصه‌دار، آن وقت خاطرات تروتازه‌اش می‌کنند، انگار که یک قطره‌ی شبنم شبانگاهی که پس از روزی گرم از فرط رطوبت می‌افتد و گل بیچاره‌ی پژمرده را که آفتاب تند بعد از ظهر تفته‌اش کرده، شاداب می‌کند.»

- فئودور داستایفسکی
دیدگاه ها (۱۴)

معشوقه واقعیت ندارد و بال هیچ بالشی به رؤیا نمی‌رسید؛

‌ ‌ ‌پس از تحمل آن‌ همه درد، ‌ ‌‌ ‌کسی که به مقصد م...

‏«آدمیزاد به اندازه‌ی لطافت قلبش درد می‌کشد.»

چیکار کنم دیگه، به درک.

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط