آه از آن اردیبهشت بی بازگشت ؛

آه از آن اردیبهشت بی بازگشت ؛
شعر زیر سروده من برای شهید رئیسی هست :
در روزی گرم و گذرا ز ایام بهار
سخت شد بهر ما لیل و نهار
در آنروز پر کشید ز جمع ما خادم الرضا
چه تقدیری ؛ بوُد رفتنش توام به میلاد رضا
دگر هرگز چنین گلی نصیب هیچ بستان مشد
ز آن روز که آتش بر ابراهیم گلستان مشد
با پر کشیدنش ، اردیبهشت اردیجهنم شد
دنیا بعد او ؛ بهر ما سخت تر ز جهنم شد
نبود مردی چو او در ورطه اخلاص و عمل
تنها وصفش بود : حی علی خیر العمل
بزیست او در این عالم شصت و چهار سال
سربلند شد ز مسئولیتها در چهل و چهار سال