سخته بود بهت نگاه کنم و دلم ضعف نره سخت بود چشمات مقابلم

سخته بود بهت نگاه کنم و دلم ضعف نره، سخت بود چشمات مقابلم باشن و عاشق نشم، نبازم بهت، دل‌نبندم به دلی که مال من نبود، به نگاهی که حول محور من نمی‌چرخید، به لبخندی که دلیلش من نبودم، سخت بود عزیزترینم، یه محالِ ممکن بنظر می‌رسید جلوی چشمم باشی و دستام گز گز نکنن برای رقصیدن تو پیچ و تاب موهات و عطر شیرینت، رسوخ نکنه توی تار و پودم. سخت بود نفس نکشیدنت و من، حتی می‌ترسیدم تو رو به خودم قول بدم.