.

.
.
ڪمتر از هـیچم با مستے صفر
ضرب فریاد بہ دیوار رسید
من بہ بیتابے خود خوشحالم
ڪمر عشق از این شور تڪید
لاجرآ قدرت بے تقصیرم
آینہ خاڪ بہ خویش آلیدهـ
درد بے دردے و بے درمان را
هـر ڪہ را دیدہ ز من پرسیدهـ
ثانیہ تا بہ ابد خوابیدهـ
گل گلدان چہ بد خشڪیدهـ
مثل مهـتاب ندارم نوری
ڪور سویے ست سرم تابیدهـ
شرح حالیست ڪہ گفتن نشود
گفتہ ام خاڪ مرا هـم ببرد
من ڪہ درگیر بر این بیدادم
طالبش هـست بیاید بخرد....!!!!
.
.
ترانہ از
محمد اڪبرجانی
.
🎀🎀🎀