واقعیت اینه که من اون پسر همیشگی نیستم

واقعیت اینه که من اون پسر همیشگی نیستم ؛
خیلی چیزا ازم کم شده..
اعتمادم ، حرف زدنم ، خندیدنم
آدما فکرمیکنن قوی ام چون چیزی نمیگم..
اما نمیدونن چقدر شبها با خودم جنگیدم که صبح دوباره آدم معمولی ای باشم..
گاهی دلم میخواد یکی بیاد که بدون سوال ، بدون قضاوت ؛
فقط بفهمه ، فقط حس کنه ، که من پشت این سردی ، یه دنیا دلتنگی ، خستگی و حرف های نگفته پنهان کردم🥺