هستی چه بود قصه پر رنج و ملالی

هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی

هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی

کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی

ای هستی من و مستی تو، افسانه‌ای غم افزا

کو فرصتی که تا لذتی بریم از شب وصالی؟

ز هستی، نصیبم بود درد بی نهایت

چنان نی، ندارم سر شکوه و شکایت

چرایی غمین، اقامت گزین به درگاه می‌فروشان

گریز از محن، چو من ساغری بزن، ساغری بنوشان!

هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی

کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی

ای دل، چه ز جانم خواهی؟، ای غم ، ز چه جانم کاهی؟

ترسم که جهانی سوزد، از دل چو بر آرم آهی

به دلم نه هوس، نه تمنا باشد، چه کنم که جهان همه رویا باشد!

بگذر ز جهان همچون من، افشان به جهانی دامن

بزمم سیه اما سازم جمع دگران را روشن

هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی

کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی

ای هستی من و مستی تو، افسانه‌ای غم افزا

کو فرصتی که تا لذتی بریم از شب وصالی؟


#غلامحسین_بنان
بعضی چیزها را نمی‌شود گفت.
بعضی چیزها را احساس می‌کنید.
رگ و پی شما را می‌تراشد، دل شما را آب می‌کند،
اما وقتی می‌خواهید بیان کنید می‌بینید که بی‌رنگ و جلاست.
مانند تابلوییست که شاگردی از روی کار استاد ساخته باشد. عیناً همان تابلوست؛ اما آن روح، آن چیزی که دل شما را می‌فشارد، در آن نیست.
دیدگاه ها (۰)

دور از تو هرشب تا سحر گریان چو شمع محفلمتا خود چه باشد حاصلی...

ورق بزنید.....

هر زمان شوری دگر دارم ز توهر نفس دل خسته‌تر دارم ز توبر بساط...

و اینم پارت سوم 😃پارت اول و دوم‌ رو هم ببینمتن‌کامل : 🫠❤️به ...

برای پارت دوم‌فالو کن متن کامل :❤️به نام خداوند این سرزمینخب...

عاشقانه های شبنم

عشق.فقط.خودت

در دلمـ افتاد مرگی همچو برگی در خزانای خزان آرزوهایمـ بهار م...

این ابیات زیبا و پر از تصویرسازی، غزل شماره ۳۳۶ از **بیدل ده...

خدایا سینه ها را بشکاف بگذار باران قلب ها را بشوید

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط