آن صبحِ تلخِ نماز بر پیکرِ حاجی، در آن لحظهای که «الحِقن
آن صبحِ تلخِ نماز بر پیکرِ حاجی، در آن لحظهای که «الحِقنا بِهِم...» گفتید و بغضتان به اشک نشست، همانجا بند دلمان پاره شد. شنیدنِ آرزویِ این سرنوشت از زبان شما هم ما را به گریه میانداخت، چه برسد به اینکه...
ما را به سختجانی خود این گمان نبود..
ما را به سختجانی خود این گمان نبود..
- ۳۵
- ۱۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط