از جهان

از جَهان ؛
مانده فَقط جان که مَرا تَرك کُند
مَن چونآنم که مَحال است کسی دَرك كُند
پایِ خود را می گُذارم از حقیقت بیش تَـر
خَسـته ام از زندگی ؛
از حرفِ مـردم بیشتـَر...