{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در همدردی با آدمها

در همدردی با آدمها
گاهی باید واژه ها را رها کرد
و به سکوت متوسل شد
به نگاه کردن
به شنیدن
باید آغوش باز کرد و غرق در دریای غمش شد
گاهی فشردن دستانش ،از تمام واژه ها
بهتر به اعماق قلب پر رنجش نفوذ میکند
و به گمانم همین کافیست
اینکه تو با تمام وجودت درکش کنی
مگر آدم جز درک شدن چه میخواهد؟
دیدگاه ها (۰)

من چه میدانستم بودنت این همه حال خوش داردنمیدانستم وقتی فروغ...

دعای جوشن کبیر به صورت شعر زیبا خود را به خدا بسپار، وقتی که...

خوشبختی سه ستون دارد..فراموش کردن تلخی های دیروز...غنیمت شمر...

در صداقت عمقی استکه در دریا نیستو در سادگی بلندایی استکه در...

او یادِ نگاهِ سردِ جونگکوک افتاد یادِ آخرین نفرینِ مادر و یا...

سفیر کبیر Grand Ambassador

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط