میدونین

میدونین
خانواده های ایرانی واقعا جالبن
مهم نیست وضعیت زندگی چه جوری باشه
تو حتما باید بهترین باشی
مهم اینکه مردم راجبت چی فکر میکنن
مهم نیست که خودت چقدر از زندگی لذت ببری
مهم اینکه چقدر زندگیت برای بقیه جالب باشه
جدی نمی‌فهمم
چرا زندگی ما از اعداد درست شده؟
مثلا یه روز داشتم وب گردی می‌کردم که یه تبلیغ اومد و عنوانش این بود:امتیاز پتانسیل ازدواج شما
اولش فکر کردم یه طالع‌بینی مسخرست ولی در واقع یه آژانس همسریابی بود
فقط باید اطلاعاتی مثل سن،قد،وزن،میزان دارایی و حقوق ماهانه رو وارد میکردیم
اما واقعا از نظرتون حقوق ماهانه نشون دهنده ی میزان مهربونی اون فرد هم هست؟
زندگی ما ها صرفا بر اساس
اعداد تعریف میشه
ولی این زندگی ای که ما میکنیم واقعا همون رویایی که از دلمون میاد یا خیال پردازی های پدر مادرمونه؟
همه چیز رو میشه با اعداد اندازه گرفت؟
متراژ خونه خوشبختی خانواده او تضمین می‌کنه؟
درآمد ماهانه شخصیت واقعی به انسان رو نشون میده؟
نمره ی امتحان ریاضی مهربونیت اون فرد رو نشون میده؟
بعضی از افراد به خاطر نمره ی پایین یا هر چیز دیگه ای که با اعداد درست شدن بقیه رو تحقیر میکنن
و افرادی که بقیه رو تحقیر میکنن در حقیقت بازنده به واقعی ان
توی دنیایی که مردم به جای حمایت از هم دیگه به خاطر اعداد مسخره به هم حمله میکنن هیچ کس طعم خوشبختی رو احساس نمیکنه
ارزش های واقعی زندگی رو نمیشه با اعداد به دست آورد
موضوع اینکه:
بدون اعداد ما واقعا کی هستیم؟
این برخورد های مسخره ما رو میرنجونن و احساستمون رو از بین میرن
شاید چیزی به فرد سرزنش کننده اضافه نکنه ولی فردی که سرزنش شده؟احساساتش قربانی میشه
چرا به خاطر بعضی از آدم های مسخره که در نهایت خیلی زود از زندگی ما محو میشن ناراحت باشیم؟
چرا احساستمون رو برای کسایی که هیچ نقشی توی آینده ما ندارن حروم کنیم؟
مثل هم کلاسی هایی که به خاطر نمره ی بالا به خودشون مغرورن و یا افرادی که با به لبخند ساختگی ما رو عصبی میکنن
اونا واقعا هیچ تاثیری روی آینده ی ما ندارن
من نمی‌خوام سرزنش کنم یا چیزی فقط میخوام یه دنیایی باشه که احساستمون رو به خاطر اعداد قربانی نکنیم...
ممنون که خوندین