خدایا من مغ بچه رو دریاب، راهی ام کن به تشر تا خود دیر مغ

خدایا من مغ بچه رو دریاب، راهی ام کن به تشر تا خود دیر مغانم، لا اله الا هو ۱۱۰




ز دست کوته خود زیر بارم که از بالابلندان شرمسارم مگر زنجیر مویی گیردم دست وگر نه سر به شیدایی برآرم ز چشم من بپرس اوضاع گردون که شب تا روز اختر می شمارم بدین شکرانه می بوسم لب جام که کرد آگه ز راز روزگارم اگر گفتم دعای می فروشان چه باشد حق نعمت می گزارم من از بازوی خود دارم بسی شکر که زور مردم آزاری ندارم سری دارم چو حافظ مست لیکن به لطف آن سری امیدوارم