کاش باران بودم

کاش باران بودم
و غم پنجره را میشستم
و به هر کس که،
پسِ پنجره غمگین مانده
از سر عشق ندا میدادم ...!
پاک کن پنجره از دلتنگی
که هوا دلخواه هست
گوش کن باران را
که پیامی دارد
دست از غم بردار ...
زندگی کوتاه هست
باز کن پنجره را