{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

یک روز دلت می‌گیرد از آدم ها.از این جهان که هرگز روی خوش

یک روز دلت می‌گیرد از آدم ها.از این جهان که هرگز روی خوش نشان نداد.دلت میگیرد روزی که ماندن نمی توانی و روز دیگر، غمگین از آنکه رفتن سخت است.دل چه می داند حالمان را ؟به او گفته اند بهانه گیر باشد و یاد گرفته دردسر ساز باشد.آخر یک روز باید دور شد و از نو به جاده ی "هیچ" پیوست.آه که رنج آدمی از نخستین دلبستگی آغاز می شود و آن رنج، هرگز رهایمان نخواهد کرد...
😔🖤
دیدگاه ها (۰)

گاهی باید جنگید !نه برای به دست اوردن کسی..برای پس گرفتن خود...

مثل بغضِ در گلو غم رفتنت جگرم را خون می کند سیل اشک سوز گداخ...

دوست داشتن های بی دلیل محکومند به سکوت ؛ ببين چقدر تو را سکو...

تو تنها می توانی آخرین درمان من باشیو بی شک دیگران،بیهوده می...

هر بلایی کز تو آید رحمتی است...

『 𝙊𝙣 𝙏𝙝𝙚 𝙀𝙙𝙜𝙚 𝙊𝙛 𝘽𝙚𝙩𝙧𝙖𝙮𝙖𝙡 』𝙋𝙖𝙧𝙩 : ¹⁷بوی قهوه تازه، فضای کوچک...

»نگاه ممنوعه »پارت ۱ — «اولین نگاه اشتباه» صدای موزیک آرام د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط