زندࡏަے ا‌‌نقدرها پیچیده نیست ؛ ما هستیم ڪہ با فڪر ِزیاد ُ

زندࡏަے ا‌‌نقدرها پیچیده نیست ؛ ما هستیم ڪہ با فڪر ِزیاد ُُعجلہهای بےپایان ، ا‌‌ن را سنࡏަین مےڪنیم . وقتے ڪمے مڪث مےڪنے ُُ اجازه مےدهے لحظہ خودش را نشان بدهد ، مےبینے زیبایےها بےصدا ُُبےادعا حضور دارند ؛ در نور آرام صبح ، در صدای دور ِشهر ، در نفس ڪشیدنے ڪہ بےدغدغہ بالا مےآید
ساده زندࡏަے ڪردن یعنے دست برداشتن از سخت‌ࡏަیری ، از مقایسہ ، از همیشہ بیشتر خواستن .یعنے لذت بردن از همین حالا ، حتے اࡏަر همہچیز ڪامل نباشد .شاید خوشبختے مقصدی دور نباشد ، شاید همین توانایے ِدیدن ُُ قدر دانستن ِلحظہای باشد ڪہ همین حالا ، بےسر ُُصدا ، در آن ایستاده‌ای .