آخرین چرت و پرتم باهاتون؟ 💔

آخرین چرت و پرتم باهاتون؟ 💔

یه عده حاضرن برای چهار تا لایک، هر چی ازشون مونده رو قسطی بفروشن.
شخصیت؟ خرج میشه.
اعتبار؟ خرج میشه.
آبروی این و اون؟ خرج میشه.
وجدان؟ خاموش میشه.
فقط که چند ساعت اسمشون سر زبونا باشه.

بعد با افتخار فکر می‌کنن برنده‌ان، چون عددای زیر پستشون بیشتر شده. انگار یادشون رفته لایک، مدرک شخصیت نیست؛ فقط یه دکمه‌ست که هر کسی می‌تونه بزنه.

بعضیا انقدر به دیده شدن اعتیاد دارن که اگه یه روز کسی تحویلشون نگیره، خودشون آتیش حاشیه رو روشن می‌کنن. یه روز نقش قربانی، یه روز نقش منجی، یه روز نقش آدم حق‌طلب... ولی آخر هر نمایش، فقط یه چیز معلومه؛ تشنگی برای توجه.

جالبه... همونایی که دم از حرمت و غیرت و اخلاق می‌زنن، وقتی پای بازدید وسط باشه، اولین نفر خودشونن که همون چیزا رو زیر پا له می‌کنن. انگار اصول هم براشون تا جایی ارزش داره که به آمار پیجشون آسیب نزنه.

به یه جایی رسیدیم که بعضیا فکر می‌کنن اگر هزار نفر اسمشون رو ببرن، مهم نیست با چه دیدی. براشون فرقی نداره مردم به احترام ازشون حرف بزنن یا به تأسف؛ فقط اسمشون بچرخه.

ولی یه حقیقت همیشه سر جاشه...
اعتبار با سال‌ها ساخته میشه، با یه نمایش نابود میشه.
احترام خریدنی نیست.
اعتماد با فالوور نمیاد.
و آدمی که برای چند عدد مجازی، خودش رو ارزون می‌فروشه، هر چقدر هم شلوغ باشه، تهش چیزی جز یه سکوت سنگین براش نمی‌مونه.

بعضیا فکر می‌کنن همه دارن به موفقیتشون حسادت می‌کنن؛ نه... مردم فقط تعجب می‌کنن که یه نفر تا کجا می‌تونه خودش رو کوچیک کنه که چند نفر براش دست بزنن.

آخرش هم لایک‌ها میرن، ویوها میخوابن، هشتگ‌ها فراموش میشن، ولی چیزی که می‌مونه اینه که همه یادشونه یه نفر برای چند عدد روی صفحه، حاضر بود هر خط قرمزی رو رد کنه.