‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌بٖ

‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌بٰٖگذار‌ با‌ اشک،‌ شب‌ را نقاشی‌ 𝅥کنم
‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌در‌ خاطر‌ شب‌های‌ دور،‌ تو‌ را دوباره بجویم
‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌با‌ هر‌ نفس،‌ دلم‌ را از غبار‌ دلتنگی‌ ࢪتکان‌ دهم
‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌و‌ راهی‌ به‌سوی‌ نور پنهان‌ِ امید‌ بسازم›